Skip to content

Króla wznoszą się znamiona


T: ks. Abp P. Mańkowski M: ks. A. Odrobina

Króla wznoszą się znamiona,
Tajemnica krzyża błyska;
Na nim życie śmiercią kona,
Lecz z tej śmierci życie tryska.

Poranione ostrzem srogim,
Włóczni, co Mu bok przeszywa,
Aby nas pojednać z Bogiem,
Krwią i wodą hojnie spływa.

Już się spełnia wieczne słowo,
Pieśń, co ją Dawid śpiewa,
Głośną na świat cały mową,
Oto Bóg królował z drzewa.

Drzewo piękne i świetlane,
Zdobne w cną purpurę Króla,
Z dostojnego pnia wybrane,
Święte członki niech otula.

O szczęśliwe, bo ramiony
Dzierżąc, waży Boskie Ciało,
Okup świata zawieszony,
I łup piekłu odebrało.

Krzyżu, bądźże pozdrowiony,
O nadziejo ty jedyna!
Dobrym łaski pomnóż plony,
Z grzesznych niech się zmyje wina.

Trójco, źródłem, coś żywota,
Ciebie świat nich sławi cały,
Przez Krzyż święty otwórz wrota
Do zwycięstwa i do chwały!


Źródło: Śpiewnik Stulecia Orchard Lake