Skip to content

Jezu Chryste


T: Abraham Różniatowski, 1610 M: (Miod)

Jezu Chryste, Panie miły,
O Baranku tak cierpliwy.
Wzniosłeś, wzniosłeś na krzyż ręce Swoje,
Gładząc, gładząc nieprawości moje.

Płacz Go człowiecze mizerny,
Patrząc, jak jest miłosierny;
Jezus, Jezus, na krzyżu umiera,
Słońce, słońce, swą jasność zawiera.

Pan wyrzekł ostatnie słowa,
Zwisła Mu na piersi głowa;
Matka, Matka pod Nim frasobliwa,
Stoi, stoi z żalu ledwie żywa.

Zasłona się potargała,
Ziemia rwie się, ryczy skała.
Setnik, setnik woła: Syn to Boży!
Tłuszcza, tłuszcza wierząc w proch się korzy.

Na koniec Mu bok przebito,
Krew płynie z wodą obfito;
Żal nasz, żal nasz dziś wyznajem łzami,
Jezu, Jezu, zmiłuj się nad nami.


Źródło: ks. J. Siedlecki, Śpiewnik Kościelny