Skip to content

Pan kiedyś stanął nad brzegiem (Barka)

T i M: C. Gabarain, tł.: ks. S. Szmidt SDB

Pan kiedyś stanął nad brzegiem,
Szukał ludzi gotowych pójść za Nim,
By łowić serca słów Bożych Prawdą.

O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś,
Twoje usta dziś wyrzekły me imię.
Swoją barkę pozostawiam na brzegu,
Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów.

Jestem ubogim człowiekiem,
Moim skarbem są ręce gotowe,
Do pracy z Tobą i czyste serce.

O Panie...

Ty potrzebujesz mych dłoni,
Mego serca młodego zapałem,
Mych kropli potu i samotności.

O Panie...

Dziś wypłyniemy już razem,
Łowić serca na morzach dusz ludzkich,
Twej Prawdy siecią i słowem życia.

O Panie...


Źródło: Śpiewnik archidiecezji katowickiej