Skip to content

Kłaniam się Tobie

T: XVIII w.

Kłaniam się Tobie, Przedwieczny Boże,
Którego niebo objąć nie może,
Ja proch mizerny, przed Twą możnością,
Z wojskiem Aniołów klękam z radością.

Tu Stwórcę swego wiarą wyznaję,
Kocham serdecznie, pokłon oddaję;
Cieszę się wielce z Twej Boskiej chwały,
Niech Ci się kłania z niebem świat cały.

Dziękuję za to, żeś się zostawił,
W tym Sakramencie, abyś nas zbawił.
Za Swoje łaski tu wyświadczone
Odbieraj od nas serca skruszone.

Przed tronem Twoim serca składamy,
Oto pokornie wszyscy wołamy:
"Błogosław, Panie, swemu stworzeniu,
Broń od nieszczęścia, ciesz w utrapieniu.

Przed oczy Twoje nędzę stawiamy,
Ratuj, niech pomoc od Ciebie mamy.
Tyś Bogiem naszym, pięknością wieczną,
Bądź i obroną zawsze skuteczną.

Zostawaj z nami, póki żyjemy,
W tym Sakramencie niech Cię wielbimy.
A gdy się zbliży z ciałem rozstanie,
Twym świętym ciałem zasil nas Panie".

Źródło: Śpiewnik Stulecia Orchard Lake